Sensorische informatieverwerking

Wanneer kan er iets aan de hand zijn?

SI ontwikkelt zich gedurende het leven door ervaringen op te doen en door interactie met jezelf en je omgeving. Met een gebalanceerde prikkelverwerking kun je bijvoorbeeld automatisch handelen. Aanwijzingen dat er iets mis kan gaan:

• druk gedrag, wiebelen op de stoel en daardoor storend zijn in de klas
• snel afgeleid zijn, een korte spanningsboog hebben
• een hekel hebben aan onverwachte, harde geluiden en de handen over de oren doen
• niet op blote voeten willen lopen, niet in zand of op gras willen spelen
• angstig zijn om te schommelen, of juist alleen maar willen schommelen
• kauwen of likken aan niet-eetbare voorwerpen

Wat gebeurt er bij problemen in de prikkelverwerking?

Dan voelen we ons lichaam en onze bewegingen onvoldoende of juist te sterk. Activiteiten worden bijvoorbeeld te langzaam of op een onlogische manier uitgevoerd. Sommige kinderen worden daardoor extra druk, andere juist stil, angstig, teruggetrokken of dromerig.

Naast de bekende zintuigen zoals zien, horen, ruiken en proeven zijn bij SI vooral de tast (tactiel systeem), het evenwicht (vestibulair systeem) en het diepe spiergevoel (proprioceptief systeem) belangrijk.

Wat kan de therapeut bieden?

Uw therapeut onderzoekt met vragenlijsten, observatie en zo nodig overleg met de leerkracht of er sprake is van een probleem in de sensorische informatieverwerking.

In de therapie worden met kindvriendelijk materiaal op speelse wijze bepaalde prikkels gestimuleerd (bij ondergevoeligheid) of juist gedempt (bij overgevoeligheid). Uw kind leert daarbij herkennen wanneer het overprikkeld raakt en hoe het daarop kan inspelen. U krijgt adviezen voor de thuissituatie.

Een borstel- of diepedruktechniek kan onderdeel zijn van de behandeling. Dat is geschikt voor kinderen die overgevoelig zijn voor aanraking en snel reageren, of juist ondergevoelig, en voor kinderen die erg druk of innerlijk onrustig zijn. Welke oefen- en spelvormen we kiezen hangt volledig af van uw kind, de klachten en de hulpvraag.